سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، در هشت قسمت ابتدایی خود، به طور عمده بر یک موقعیت کمدی تکراری تمرکز کرده است. این موقعیت شامل استفاده از خانه یا وسایل شخصی دیگران برای حفظ آبرو در مراسم خواستگاری است. این رویکرد پیش از این در سریالهای دیگری نیز دیده شده و به نظر میرسد «اسباب زحمت» نیز از همین فرمول بهره برده است.
در این سریال، شخصیت اصلی، «بهرام»، که با بازی جواد عزتی به تصویر کشیده شده، به دلیل شرایط مالی نامناسب، مجبور میشود برای مراسم خواستگاری دخترش، از خانه مجلل و ماشین گرانقیمت برادرش استفاده کند. این وضعیت، او را درگیر چالشها و موقعیتهای کمدی متعددی میکند که محور اصلی داستان را تشکیل میدهد.
این ایده، به طور مشخص، یادآور موقعیتی مشابه در سریال «پایتخت ۷» است. در آن سریال نیز، شخصیت «نقی معمولی» برای آبروداری در مراسم خواستگاری دخترش، از خانه «بهبود» استفاده میکند و این موضوع به خلق لحظات طنزآمیز منجر میشود. شباهت این دو موقعیت به حدی است که میتوان گفت «اسباب زحمت» در این زمینه، راه «پایتخت ۷» را دنبال کرده است.
با وجود تکراری بودن افق این ایده، «اسباب زحمت» تلاش کرده تا با اضافه کردن جزئیات و شخصیتپردازیهای خاص خود، رنگ و بویی تازه به آن ببخشد. اما سوال اینجاست که آیا این تلاشها برای فرار از برچسب تکرار کافی خواهد بود؟
یکی از نقاط قوت این سریال، حضور بازیگران توانمندی چون جواد عزتی و مهران احمدی است که با بازیهای خود، به جذابیت موقعیتهای کمدی میافزایند. با این حال، استفاده مکرر از یک موقعیت کمدی مشابه، ممکن است برای مخاطبانی که پیش از این نمونههای مشابه را دیدهاند، کمی خستهکننده باشد.
به نظر میرسد که سازندگان «اسباب زحمت» با آگاهی از این شباهتها، سعی در ایجاد تفاوتهایی در جزئیات و نحوه پرداخت داشتهاند. اما در نهایت، هسته اصلی کمدی، یعنی تلاش برای آبروداری با استفاده از امکانات دیگران در مراسم خواستگاری، همانند گذشته باقی مانده است.
این رویکرد، در حالی که میتواند برای برخی مخاطبان تازگی داشته باشد، برای گروهی دیگر یادآور آثار پیشین خواهد بود. باید دید که در ادامه سریال، «اسباب زحمت» تا چه حد میتواند از این موقعیت تکراری فراتر رفته و خلاقیتهای جدیدی را به نمایش بگذارد تا از سایه آثار مشابه خارج شود.