سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، در هشت قسمت ابتدایی خود، به طور عمده بر یک موقعیت کمدی تکراری تمرکز کرده است. این موقعیت شامل استفاده از خانه یا وسایل شخصی دیگران برای حفظ آبرو در مراسم خواستگاری است. این رویکرد پیش از این در سریال‌های دیگری نیز دیده شده و به نظر می‌رسد «اسباب زحمت» نیز از همین فرمول بهره برده است.

در این سریال، شخصیت اصلی، «بهرام»، که با بازی جواد عزتی به تصویر کشیده شده، به دلیل شرایط مالی نامناسب، مجبور می‌شود برای مراسم خواستگاری دخترش، از خانه مجلل و ماشین گران‌قیمت برادرش استفاده کند. این وضعیت، او را درگیر چالش‌ها و موقعیت‌های کمدی متعددی می‌کند که محور اصلی داستان را تشکیل می‌دهد.

این ایده، به طور مشخص، یادآور موقعیتی مشابه در سریال «پایتخت ۷» است. در آن سریال نیز، شخصیت «نقی معمولی» برای آبروداری در مراسم خواستگاری دخترش، از خانه «بهبود» استفاده می‌کند و این موضوع به خلق لحظات طنزآمیز منجر می‌شود. شباهت این دو موقعیت به حدی است که می‌توان گفت «اسباب زحمت» در این زمینه، راه «پایتخت ۷» را دنبال کرده است.

با وجود تکراری بودن افق این ایده، «اسباب زحمت» تلاش کرده تا با اضافه کردن جزئیات و شخصیت‌پردازی‌های خاص خود، رنگ و بویی تازه به آن ببخشد. اما سوال اینجاست که آیا این تلاش‌ها برای فرار از برچسب تکرار کافی خواهد بود؟

یکی از نقاط قوت این سریال، حضور بازیگران توانمندی چون جواد عزتی و مهران احمدی است که با بازی‌های خود، به جذابیت موقعیت‌های کمدی می‌افزایند. با این حال، استفاده مکرر از یک موقعیت کمدی مشابه، ممکن است برای مخاطبانی که پیش از این نمونه‌های مشابه را دیده‌اند، کمی خسته‌کننده باشد.

به نظر می‌رسد که سازندگان «اسباب زحمت» با آگاهی از این شباهت‌ها، سعی در ایجاد تفاوت‌هایی در جزئیات و نحوه پرداخت داشته‌اند. اما در نهایت، هسته اصلی کمدی، یعنی تلاش برای آبروداری با استفاده از امکانات دیگران در مراسم خواستگاری، همانند گذشته باقی مانده است.

این رویکرد، در حالی که می‌تواند برای برخی مخاطبان تازگی داشته باشد، برای گروهی دیگر یادآور آثار پیشین خواهد بود. باید دید که در ادامه سریال، «اسباب زحمت» تا چه حد می‌تواند از این موقعیت تکراری فراتر رفته و خلاقیت‌های جدیدی را به نمایش بگذارد تا از سایه آثار مشابه خارج شود.

سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، در هشت قسمت ابتدایی خود، بر یک موقعیت کمدی که پیش از این نیز در آثار دیگر دیده شده، تمرکز کرده است. این موقعیت شامل استفاده از خانه یا وسایل شخص دیگری برای حفظ آبرو در مراسم خواستگاری است.

در این سریال، شخصیت «حشمت» که نقش آن را جواد رضویان ایفا می‌کند، برای خواستگاری از دختر ابزار اندروید مورد علاقه‌اش، مجبور می‌شود از خانه و ماشین دوستش «داوود» (با بازی مهران غفوریان) استفاده کند. این در حالی است که داوود خود نیز درگیر مشکلات مالی و خانوادگی است و این وضعیت، موقعیت‌های کمدی متعددی را ایجاد می‌کند.

این ایده، پیشتر در سریال «پایتخت ۷» نیز به کار گرفته شده بود. در آن سریال، «نقی معمولی» برای خواستگاری از «فهیمه»، خواهر «هما»، از خانه و ماشین «ارسطو» استفاده می‌کند تا خود را متمول نشان دهد. این شباهت در طرح داستانی، نشان‌دهنده تکرار یک ایده کمدی در آثار تلویزیونی است.

اگرچه «اسباب زحمت» تلاش کرده تا با اضافه کردن جزئیات و شخصیت‌های جدید، این موقعیت را به گونه‌ای متفاوت ارائه دهد، اما هسته اصلی داستان همچنان یادآور «پایتخت ۷» است. این تکرار می‌تواند برای مخاطبانی که هر دو سریال را دنبال کرده‌اند، کمی خسته‌کننده باشد.

با این حال، حضور بازیگران کمدی شناخته‌شده‌ای چون جواد رضویان و مهران غفوریان، ممکن است به جذب مخاطب کمک کند. این دو بازیگر با سابقه طولانی در ژانر کمدی، توانایی بالایی در خلق لحظات خنده‌دار دارند و می‌توانند با بازی خود، به این موقعیت تکراری، رنگ و بوی تازه‌ای ببخشند.

در مجموع، «اسباب زحمت» با وجود تکیه بر یک ایده داستانی آشنا، می‌تواند با پرداخت مناسب به شخصیت‌ها و دیالوگ‌ها، و همچنین با بهره‌گیری از توانایی بازیگرانش، لحظات مفرحی را برای بینندگان رقم بزند. اما برای موفقیت بیشتر، نیاز است که در ادامه داستان، از تکرار مفرط پرهیز کرده و موقعیت‌های کمدی جدید و خلاقانه‌تری را به نمایش بگذارد.

طرح از: شبنم رضوانی

زمانی که شخصیت اصلی یک سریال با دقت و ظرافت ساخته شود، زمینه‌چینی‌ها و روابط علت و معلولی مستحکم باشند و بازی بازیگران بدون نقص پیش برود، نتیجه‌اش می‌شود سکانس درخشان تعقیب و گریز در قسمت یازدهم سریال «وحشی2». این سکانس چنان نفس مخاطبان را بند می‌آورد که حتی پس از آرام شدن اوضاع، تأثیرش از بین نمی‌رود. هومن سیدی کاری کرده که مخاطبان می‌توانند تمام جزئیات رفتاری و واکنش‌های احساسی داوود اشرف را درک کنند و هر لحظه نگران باشند مبادا اتفاقی دیگر رخ دهد و آزادی او دوباره سلب شود. تا حدی که حتی از کمک نکردن داوود به زنی مستأصل که فرزندش بیمار است، نفس راحتی می‌کشند؛ رفتاری که در ظاهر غیرانسانی و آزاردهنده است اما در چارچوب این داستان و پس از وقایع رخ داده، حتی این عمل غیرانسانی هم منطقی و قابل درک به نظر می‌رسد.

فصل دوم سریال «وحشی» در دوازده قسمت ساخته شده و هفته آینده به پایان می‌رسد. اتفاقات قسمت یازدهم مسیر داستان را دوباره تغییر می‌دهد و داوود را در شرایطی جدید قرار می‌دهد.

زمینه‌چینی دقیق

از زمانی که داوود و سلیم از تیم خسرو جدا شده و در حال فرارند، همواره این نگرانی وجود دارد که بالاخره گیر بیفتند و زندگی‌شان دوباره نابود شود. فضا ناامن است و این عدم اطمینان همیشگی باعث شده ما هم به عنوان مخاطب هر لحظه آنها را در خطر ببینیم. وقتی به سمساری می‌روند یا برای دزدی به خانه‌ها وارد می‌شوند، وقتی برای مذاکره با یعقوب اقدام می‌کنند و وقتی حتی در مسافرخانه و هتل ساکن می‌شوند، منتظریم بالاخره اتفاقی رخ دهد. خسرو و دارودسته‌اش به قدری خطرناک معرفی شده‌اند که می‌دانیم گیر افتادن دوباره داوود و سلیم به معنای پایان راهشان خواهد بود و همین موقعیت را حساس‌تر می‌کند. با چنین پیشینه‌ای است که سکانس مهم قسمت یازدهم رقم می‌خورد و نفس‌ها را بند می‌آورد.

یک بحران واقعی

در حالت عادی می‌شد پیش‌بینی کرد که دست یعقوب به عنوان کسی که آشپزخانه شیشه داشته، با دارودسته خسرو در یک کاسه باشد اما هومن سیدی موقعیت را طور دیگری پیش می‌برد. درست وقتی داوود اسلحه را به سلیم می‌دهد و یکه و تنها سر قرار می‌رود، این یعقوب است که در لحظه حساس نجاتش می‌دهد. در واقع سیدی تنش را از طریق دیگری وارد می‌کند و اجازه نمی‌دهد آدم‌هایی جواب آمیرزا که ظاهراً امن به نظر می‌رسند، به سادگی سیاه شوند. داوود در این سکانس در حالی که ترس و وحشت از چهره‌اش می‌بارد، به دنبال راه فرار است. او مدام با موانعی روبرو می‌شود که راه را بر او سد می‌کنند. ماشین روشن نمی‌شود، سه موتورسوار مسلح از پشت سر در حال نزدیک شدنند و یک نفر مدام به ماشین می‌کوبد. داوود با سرعت عمل پیش می‌رود و بالاخره می‌تواند به سلیم برسد. آنها نهایتاً نجات پیدا می‌کنند اما برنده این میدان نیستند، چون این وحشت تمام نمی‌شود. داوود و سلیم در تمام مدتی که در حال فرارند و حتی شلیک می‌کنند، شمایلی از دو بازنده به نمایش می‌گذارند. دو آدم معمولی که بلد نیستند یک نقشه ساده بکشند و حتی در سکانس‌های تعقیب و گریز هم شمایلی از یک قهرمان ندارند.

فرو ریختن انسانیت

داوود اشرف که پنج سال پیش به خاطر کمک به دو کودک زندگی‌اش را به باد داد، در قسمت یازدهم بار دیگر در موقعیتی مشابه قرار می‌گیرد. او بعد از اینکه به ماشینش می‌رسد، در جاده‌ای با زنی مواجه می‌شود که بچه‌ای به بغل به طرفش می‌آید و با استیصال از او کمک می‌خواهد. داوود می‌ایستد و نگاهش می‌کند. در آن چند لحظه بخصوص، نه تنها داوود که همه مخاطبان با هم دچار تردید می‌شوند. انسانیت می‌گوید داوود باید زن را نجات دهد اما پیشینه داوود و اتفاقاتی که در این پنج سال از سر گذرانده، روی کمک کردن او خط سیاه می‌کشد. انگار هومن سیدی با این مکث طولانی اجازه می‌دهد مخاطبان با خودشان خلوت کنند و با مرور همه چیز، ته دلشان از داوود بخواهند که دیگر نایستد و برود. کارگردان کاری می‌کند که در آن لحظه بخصوص، نقض یک عمل انسانی برای تک تک مخاطبان یک عمل خوشایند به نظر برسد و وقتی داوود در پایان این لحظات پایش را روی گاز می‌گذارد، همه نفس آرام بکشند. اینجاست که همه دچار احساسی متناقض می‌شوند و کارگردان به هدفش که درک یک موقعیت توسط مخاطبان است، می‌رسد.

مورد ویژه سلیم

بارها درباره قدرت بازیگری جواد عزتی و نگار جواهریان نوشته‌ایم. با این حال باید بگوییم برگ برنده قسمت یازدهم بدون شک سلیم است. محمد صابری طوری در نقش سلیم جا افتاده که انگار واقعاً خود سلیم است و اصلاً چیزی به اسم نقش بازی کردن وجود ندارد. صابری از ابتدای فصل دوم «وحشی» درخشان ظاهر شده اما در یکی دو قسمت اخیر به خصوص در قسمت یازدهم بالاتر از انتظار پیش رفته است. طرز ادا کردن کلمات، تشدیدی که روی بعضی از حروف می‌گذارد و اصطلاحاتی که استفاده می‌کند، انگار فراتر از دیالوگ‌هایی است که برایش نوشته شده است. او می‌داند هر جا باید چه کلمه‌ای را چگونه به کار ببرد که حس آن لحظه دقیق حفظ شود. سادگی را در تمام وجوه رفتاری‌اش می‌شود دید. طوری راجع به هتل و استخر و استیک و صفایی که می‌کند حرف می‌زند که انگار بالاترین حد خوشی برایش همین است. چیزی از زندگی نمی‌خواهد و حاضر است در لحظه از صفر شروع کند و همین هم مهمترین ویژگی این شخصیت را می‌سازد. او زرنگ است و همه کار ازش برمی‌آید و این ویژگی را با شلیک‌های بی‌محابایش در سکانس تعقیب و گریز به نمایش می‌گذارد اما در عین حال سادگی‌اش آنقدر به چشم می‌آید که نمی‌توانیم به او شک کنیم.

«وحشی2» به نویسندگی و کارگردانی هومن سیدی، دوشنبه‌ها در پلتفرم فیلم‌نت منتشر می‌شود.

طرح از : شبنم رضوانی

با اضافه شدن فیلم‌های «اسکورت»، «قایق سواری در تهران»، «جانشین»، «بهشت تبهکاران» و «بامبولک 2» به لیست متقاضیان اکران نوروز، تعداد کل فیلم‌های درخواست‌کننده به 10 عنوان رسید. قرار است ترکیب نهایی فیلم‌های اکران نوروز 1405 در روز یکشنبه دهم اسفند ماه به صورت رسمی اعلام شود.

به گزارش فیلم‌نیوز، در حال حاضر 10 فیلم برای اکران نوروزی درخواست داده‌اند و انتظار می‌رود که ترکیب نهایی این اکران در روز یکشنبه دهم اسفندماه مشخص و رسمی شود.

پیش از این، هفته گذشته اولین لیست از فیلم‌های متقاضی اکران نوروز منتشر شده بود که شامل «نیم‌شب»، «زنده‌شور»، «آنتیک»، «تاکسیدرمی» و «خانم والده» می‌شد. اکنون، پنج فیلم جدید شامل «اسکورت»، «قایق سواری در تهران»، «جانشین»، «بهشت‌تبهکاران» و «بامبولک 2» به این فهرست اضافه شده‌اند.

«اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا یک فیلم اکشن جاده‌ای است. این فیلم با بازی امیر جدیدی و هدا زین‌العابدین، در جشنواره خرید لایسنس نود 32 همیار نود 32 فیلم فجر به همراه «زنده‌شور» موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد.

«جانشین» نیز یک بیوگرافی جنگی است که توسط مهدی شاه‌محمدی کارگردانی شده است. بازیگرانی چون آرمان درویش، امیر آقایی، امیرحسین هاشمی و شکیب شجره در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند.

«بهشت تبهکاران» آخرین اثر مسعود جعفری جوزانی است که در جشنواره چهل و دوم رونمایی شد و پس از دو سال آماده اکران عمومی است. این پروژه به صورت فیلم/سریال تولید شده و قرار است نسخه سریالی آن پس از اکران سینمایی از طریق یکی از پلتفرم‌ها پخش شود.

«بامبولک 2» یک موزیکال کودکانه به کارگردانی محمد متین اوجانی است که در جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان به نمایش درآمد و مورد توجه قرار گرفت.

«قایق سواری در تهران» ساخته سرخوشانه رسول صدر عاملی نیز برای اکران نوروز درخواست داده است. با توجه به اینکه داستان فیلم در روزهای پایانی سال و شب عید روایت می‌شود، می‌توان آن را یکی از مناسب‌ترین گزینه‌ها برای اکران نوروزی دانست. پیمان قاسمخانی، سحر دولتشاهی، زهرا داودنژاد و دیگران در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. تهیه کنندگی این اثر بر عهده روح الله سهرابی است.

اکران نوروز قرار است از شنبه 23 اسفندماه آغاز شود. همچنین شایعاتی مبنی بر افزایش قیمت بلیت سینماها در پردیس‌های سینمایی به 200 هزار تومان همزمان با شروع این اکران مطرح شده است.

با اینکه در تیتراژ سریال «ساهره» هیچ توضیحی درباره اقتباسی بودن آن دیده نمی‌شود، اما از همان قسمت اول می‌شد پیش‌بینی کرد که ایده اصلی آن از سریالی خارجی آمده باشد. تا اینکه بالاخره مشخص شد «ساهره» کپی مو به مو از سریال کره‌ای «کایروس» (Kairos)، محصول سال 2020 است. دست‌کم گمان می‌کردیم شباهت در حد یک ایده اولیه باشد اما با تماشای دو قسمت ابتدایی این سریال کمدی مشخص شد که «ساهره» در برخی جزئیات، کاملا به «کایروس» پایبندی دارد. از گم شدن گوشی موبایل و قرارهای نافرجام گرفته تا تفاوت زمانی یک ماهه و ماجرای مرگ و …

پس از گذشت هفت قسمت از پخش سریال «ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی، در این گزارش نکات مشترک میان دو سریال «ساهره» و «کایروس» را مرور می‌کنیم.

گم شدن گوشی موبایل | در سریال «ساهره»، ماجرا از جایی شروع می‌شود که کاراکتر عطیه هاتف شبی بعد از پایان شیفتش در بیمارستان، نزدیک ایستگاه اتوبوس یک گوشی موبایل پیدا می‌کند. بلافاصله فردی با او تماس می‌گیرد و شماره تلفن احسان، صاحب موبایل را به او می‌دهد. عطیه با احسان تماس می‌گیرد و او را در جریان مشخصات موبایلی که پیدا کرده می‌گذارد. مشخصات با موبایل احسان مو نمی‌زند اما احسان موبایلش را گم نکرده است. همین مسئله باعث می‌شود کنجکاو شود و بخواهد عطیه را پیدا کند. تماس عطیه با احسان یکطرفه است و وقتی احسان با این شماره تماس می‌گیرد، عطیه‌ای که یک ماه قبل زندگی می‌کند آن را جواب می‌دهد و احسان را نمی‌شناسد. در سریال «کایروس» دختری به نام هان موبایلش را گم می‌کند و وقتی با موبایل پدرش به شماره خودش زنگ می‌زند، مردی به نام «کیم‌سو» که مدیر موفق یک شرکت ساخت‌وساز است پاسخ می‌دهد؛ مردی که دخترش را گم کرده و به شدت پریشان است. هان از او می‌خواهد که موبایلش را پس دهد و کیم‌سو به جای اینکه پاسخش را بدهد خرید بک لینک آگهی دختر گمشده‌اش را برای او می‌فرستد و از آنجایی که هان، دختربچه را دیده است باهم قرار می‌گذارند. در این سریال هم تماس‌ها یکطرفه است. فقط هان می‌تواند به کیم‌سو زنگ بزند و وقتی کیم‌سو شماره او را می‌گیرد، در دسترس نیست.

قرار نافرجام | در سریال «ساهره»، احسان تلاش می‌کند با عطیه تماس بگیرد تا از ماجرای موبایلش سر دربیاورد. آنها سر ساعت یازده جلو در بیمارستان قرار می‌گذارند. عطیه زیاد نمی‌تواند معطل بماند و مجبور است به بیمارستان برگردد. احسان در همان ساعت به بوفه بیمارستان می‌رود و دنبال او می‌گردد. آنها نهایتا همدیگر را پیدا نمی‌کنند. در سریال «کایروس» کیم‌سو تلاش می‌کند با هان قرار بگذارد تا شاید ردی از دختر گمشده‌اش پیدا کند. آنها در یک کافه قرار می‌گذارند. ما می‌بینیم که هردو در ساعت مقرر در کافه هستند اما همدیگر را نمی‌بینند. بعد از آن هان با کیم‌سو تماس می‌گیرد و به او پرخاش می‌کند که چرا سر قرار نیامده است.

تفاوت یک ماهه در تاریخ | در سریال «ساهره»، عطیه وقتی سراغ بوفه‌دار می‌رود تا درباره حضور احسان در آنجا پرس‌وجو کند متوجه می‌شود که احسان درست یک ماه قبل به آنجا رفته است؛ زمانی که همسر بوفه‌دار باردار بوده و به جای او در آنجا کار می‌کرده. عطیه به این تفاوت زمانی مشکوک می‌شود و از احسان می‌خواهد پخش زنده مسابقه فوتبالی را که یک ماه قبل در ان زمان بخصوص برگزار شده تماشا کند. او نتیجه فوتبال را به او می‌گوید و نهایتا وقتی نتیجه درست از آب درمی‌آید می‌فهمد که احسان در ماه اردیبهشت زندگی می‌کند و خودش در ماه خرداد. تفاوت زمانی در سریال «کایروس» هم درست همین یک ماه است. هان می‌بیند که کیم‌سو روی آگهی گمشدن دخترش تاریخ 6 سپتامبر را زده است درحالیکه تاریخ او 6 آگوست است. ابتدا گمان می‌کند که کیم‌سو اشتباهی تاریخ زده اما بعد می‌فهمد که زمان آنها یک ماه باهم متفاوت است.

نجات از مرگ | در سریال «ساهره»، عطیه متوجه می‌شود که احسان آخر ماه اردیبهشت مرده است. یعنی زمانی که عطیه درحال صحبت با او است، در تاریخی که متعلق به اوست دیگر در دنیا نیست. برای همین هم با توجه به شواهدی که از چگونگی مرگ احسان دارد، می‌خواهد او را نجات دهد. در «کایروس»، ماجرا در ارتباط با گم شدن و احتمال مرگ دختر و همسر کیم‌سو است. دخترش گم شده و همسرش به دلیل اینکه خودش را مقصر می‌داند خودکشی می‌کند. کیم‌سو وقتی متوجه اختلاف زمانی خودش با هان می‌شود از او می‌خواهد هرطور شده دختر و همسرش را نجات دهد. احتمالا در ادامه سریال بازهم شباهت‌هایی وجود خواهد داشت.

«ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی، هرشب بعد از افطار از شبکه سه پخش می‌شود.

با وجود اینکه در تیتراژ سریال «ساهره» هیچ اشاره‌ای به اقتباسی بودن آن نشده است، از همان قسمت‌های ابتدایی می‌شد حدس زد که ایده اصلی این سریال از یک اثر خارجی گرفته شده است. اکنون مشخص شده که «ساهره» کپی دقیقی از سریال کره‌ای «کایروس» (Kairos) محصول سال 2020 است. در ابتدا تصور می‌شد که شباهت‌ها تنها در حد یک ایده اولیه باشد، اما با تماشای دو قسمت اول این سریال کمدی، آشکار شد که «ساهره» در جزئیات بسیاری کاملاً به «کایروس» وفادار مانده است؛ از گم شدن موبایل و قرارهای ناموفق گرفته تا اختلاف زمانی یک ماهه و ماجرای مرگ و….

پس از گذشت هفت قسمت از پخش سریال «ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی، در ادامه به بررسی نکات مشترک میان این دو سریال می‌پردازیم.

گم شدن گوشی موبایل

در سریال «ساهره»، داستان با پیدا شدن یک گوشی موبایل توسط عطیه هاتف پس از پایان شیفت کاری‌اش در بیمارستان آغاز می‌شود. بلافاصله فردی با او تماس می‌گیرد و شماره صاحب موبایل، احسان، را به او می‌دهد. عطیه با احسان تماس می‌گیرد و مشخصات موبایل پیدا شده را به او اطلاع می‌دهد. مشخصات کاملاً با موبایل احسان مطابقت دارد، اما احسان ادعا می‌کند که موبایلش گم نشده است. این تناقض باعث کنجکاوی احسان می‌شود و او تصمیم می‌گیرد عطیه را پیدا کند. تماس عطیه با احسان یک‌طرفه است و زمانی که احسان با این شماره تماس می‌گیرد، عطیه‌ای که یک ماه در گذشته زندگی می‌کند، پاسخ می‌دهد و احسان را نمی‌شناسد. در سریال «کایروس»، دختری به نام هان موبایلش را گم می‌کند و وقتی با موبایل پدرش به شماره خود زنگ می‌زند، مردی به نام «کیم‌سو» که مدیر موفق یک شرکت ساخت‌وساز است، پاسخ می‌دهد. کیم‌سو که دخترش را گم کرده و بسیار پریشان است، به جای پاسخ دادن به هان، آگهی گم شدن دخترش را برای او می‌فرستد. از آنجایی که هان دختربچه را دیده است، با کیم‌سو قرار ملاقات می‌گذارد. در این سریال نیز تماس‌ها یک‌طرفه است؛ فقط هان می‌تواند با کیم‌سو تماس بگیرد و زمانی که کیم‌سو شماره او را می‌گیرد، در دسترس نیست.

قرار نافرجام

در سریال «ساهره»، احسان تلاش می‌کند تا با عطیه تماس بگیرد و از ماجرای موبایلش سر درآورد. آنها ساعت یازده جلوی بیمارستان قرار می‌گذارند. عطیه نمی‌تواند زیاد منتظر بماند و مجبور می‌شود به بیمارستان بازگردد. احسان در همان ساعت به بوفه بیمارستان می‌رود و به دنبال او می‌گردد. در نهایت، آنها یکدیگر را پیدا نمی‌کنند. در سریال «کایروس»، کیم‌سو سعی می‌کند با هان قرار ملاقات بگذارد تا شاید اثری از دختر گمشده‌اش بیابد. آنها در یک کافه قرار می‌گذارند. ما می‌بینیم که هر دو در زمان مقرر در کافه حاضر هستند، اما یکدیگر را نمی‌بینند. پس از سایت آمیرزا آن، هان با کیم‌سو تماس می‌گیرد و از او گله می‌کند که چرا سر قرار نیامده است.

تفاوت یک ماهه در تاریخ

در سریال «ساهره»، عطیه وقتی به سراغ بوفه‌دار می‌رود تا درباره حضور احسان در آنجا پرس‌وجو کند، متوجه می‌شود که احسان دقیقاً یک ماه قبل به آنجا رفته است؛ زمانی که همسر بوفه‌دار باردار بوده و به جای او کار می‌کرده است. عطیه به این تفاوت زمانی مشکوک می‌شود و از احسان می‌خواهد که پخش زنده مسابقه فوتبالی را که یک ماه قبل در آن زمان خاص برگزار شده، تماشا کند. او نتیجه فوتبال را به احسان می‌گوید و در نهایت وقتی نتیجه درست از آب درمی‌آید، می‌فهمد که احسان در ماه اردیبهشت زندگی می‌کند و خودش در ماه خرداد. تفاوت زمانی در سریال «کایروس» نیز دقیقاً همین یک ماه است. هان متوجه می‌شود که کیم‌سو روی آگهی گم شدن دخترش تاریخ 6 سپتامبر را زده است، در حالی که تاریخ او 6 آگوست است. ابتدا گمان می‌کند که کیم‌سو اشتباهی تاریخ زده، اما بعد می‌فهمد که زمان آنها یک ماه با هم متفاوت است.

نجات از مرگ

در سریال «ساهره»، عطیه متوجه می‌شود که احسان در پایان ماه اردیبهشت مرده است؛ یعنی زمانی که عطیه در حال صحبت با اوست، احسان در تاریخی که متعلق به اوست، دیگر در دنیا نیست. به همین دلیل، با توجه به شواهدی که از چگونگی مرگ احسان دارد، می‌خواهد او را نجات دهد. در «کایروس»، ماجرا مربوط به گم شدن و احتمال مرگ دختر و همسر کیم‌سو است. دخترش گم شده و همسرش به دلیل احساس گناه، خودکشی می‌کند. کیم‌سو وقتی متوجه اختلاف زمانی خود با هان می‌شود، از او می‌خواهد که به هر قیمتی دختر و همسرش را نجات دهد. احتمالاً در ادامه سریال نیز شباهت‌های بیشتری وجود خواهد داشت.

سریال «ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی، هر شب پس از افطار از شبکه سه پخش می‌شود.

سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، در هشت قسمت ابتدایی خود، بر یک موقعیت کمدی تکراری تمرکز کرده است. این موقعیت که شامل استفاده از خانه یا وسایل دیگران برای حفظ آبرو در مراسم خواستگاری است، به قدری تکراری شده که می‌توان چندین فیلم و سریال کمدی با این سوژه را نام برد. جدیدترین نمونه آن، ماجرای اجاره پیانو توسط نقی معمولی برای خواستگاری دخترش در «پایتخت7» بود که هنوز یک سال از پخش آن نمی‌گذرد. «اسباب زحمت» فاقد سوژه‌ای نو است و موقعیت‌های کمدی و شوخی‌هایش بارها در آثار کمدی مختلف دیده شده‌اند. با این حال، اثری استاندارد محسوب می‌شود و به لطف بازی عباس جمشیدی‌فر و حسن معجونی، مخاطبان را سرگرم می‌کند. حتی می‌توان گفت که چند گامی از «شش ماهه» مهران مدیری جلوتر است.

هشت قسمت از پخش سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی گذشته است. این سریال اثری متوسط و سرگرم‌کننده است، اما اساس اصلی آن بر یک موقعیت کاملاً تکراری بنا شده است.

در «پایتخت7» که نوروز امسال پخش شد، نقی برای خواستگاری نیکا، پیانوی بزرگی به خانه می‌آورد و دیوارها را با کتابخانه و کتاب‌های امانتی می‌پوشاند تا فردی فرهیخته به نظر برسد. این پنهان‌کاری اما مدام به خرابکاری منجر می‌شود و همه چیز را به هم می‌ریزد. اکنون احمد نیز در «اسباب زحمت»، بدون اجازه از وسایل خانه زنی ثروتمند، برای حفظ آبرو در خواستگاری دخترش استفاده می‌کند. پدربزرگ داماد که قبلاً مأمور اداره مالیات بوده، قبض برق صاحب وسایل را در جعبه کنترل تلویزیون می‌بیند و متوجه دروغ آنها می‌شود. حالا احمد برای لاپوشانی این دروغ، دست به کارهایی می‌زند که موقعیت را پیچیده‌تر می‌کند.

در هشت قسمت ابتدایی سریال، مهم‌ترین مسئله، تلاش برای حفظ آبرو در خواستگاری دختر احمد است؛ موقعیتی که مدام ابعاد پیچیده‌تری پیدا می‌کند. سعید آقاخانی کارگردانی باتجربه است و ابوالفضل کاهانی نیز در جایگاه نویسنده و کارگردان تئاتر، آثار جذابی خلق کرده است. اما مشکل اینجاست که این خط بک لینک پروفایل روایی تکراری، نمی‌تواند به خلق موقعیت‌های جدید منجر شود و به همین دلیل داستان از اساس تکراری به نظر می‌رسد.

با این حال، سریال به واسطه بازی عباس جمشیدی‌فر و حسن معجونی، سرگرم‌کننده است. همکاری این دو بازیگر با احمد کاملاً موفق بوده و حتی با وجود تکراری بودن موقعیت‌ها و شوخی‌ها، حضورشان مخاطبان را به وجد می‌آورد. این وضعیت، برخلاف سریال «شش ماهه» مهران مدیری است که اخیراً شاهد بودیم. مدیری حتی نتوانسته بود از امکانات به درستی استفاده کند و سوژه‌ای معمولی را به اثری استاندارد تبدیل کند.

آقاخانی پس از فصل پایانی «نون خ»، هوشمندانه عمل کرد و اثری با فضایی جدید به مخاطبانش ارائه داد. «اسباب زحمت» هرچند تاکنون چندان امیدوارکننده نیست و نمی‌تواند نقطه عطفی در کارنامه این کارگردان باشد، اما حداقل اثری شرافتمندانه است که به مخاطبانش توهین نمی‌کند.

سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، ویژه شب‌های ماه مبارک رمضان ساخته شده و هر شب ساعت 22 از شبکه یک پخش می‌شود.

سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی، در هشت قسمت ابتدایی خود، بر موقعیتی کمدی تکراری تمرکز کرده است. این موقعیت، یعنی استفاده از خانه یا وسایل دیگران برای حفظ آبرو در مراسم خواستگاری، آنقدر رایج شده که نمونه‌های بسیاری از آن در کمدی‌های مختلف، از جمله «پایتخت7» که هنوز یک سال از پخش آن نگذشته، دیده می‌شود. «اسباب زحمت» با وجود فقدان سوژه جدید و تکراری بودن شوخی‌ها و موقعیت‌های کمدی، اثری استاندارد محسوب می‌شود و با بازی‌های عباس جمشیدی‌فر و حسن معجونی، مخاطبان را سرگرم می‌کند. این سریال حتی از «شش ماهه» مهران مدیری نیز پیشی گرفته است.

هشت قسمت از پخش سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی گذشته است. این سریال اثری متوسط و سرگرم‌کننده است، اما اساس آن بر موقعیتی کاملاً تکراری بنا شده است.

در «پایتخت7» که نوروز امسال از تلویزیون پخش شد، نقی برای خواستگاری نیکا، پیانویی بزرگ به خانه می‌آورد و دیوارها را با کتابخانه و کتاب‌های امانتی می‌پوشاند تا خود را فردی فرهیخته نشان دهد. این پنهان‌کاری اما به خرابکاری منجر می‌شود و همه چیز به هم می‌ریزد. در «اسباب زحمت» نیز احمد بدون اجازه از وسایل خانه زنی ثروتمند برای آبروداری در خواستگاری دخترش استفاده می‌کند. پدربزرگ داماد که قبلاً مأمور اداره مالیات بوده، قبض برق صاحب وسایل را در جعبه کنترل تلویزیون می‌بیند و متوجه دروغ آنها می‌شود. احمد برای پنهان کردن این دروغ، نظاره ها دست به کارهایی می‌زند که موقعیت را پیچیده‌تر می‌کند.

در هشت قسمت ابتدایی سریال، مهمترین مسئله، تلاش برای حفظ آبرو در خواستگاری دختر احمد است. این موقعیت مدام ابعاد پیچیده‌تری پیدا می‌کند. سعید آقاخانی کارگردانی باتجربه است و ابوالفضل کاهانی نیز در جایگاه نویسنده و کارگردان تئاتر آثار جذابی خلق کرده است. مشکل اینجاست که این خط روایی تکراری، نمی‌تواند به خلق موقعیت‌های جدید منجر شود و به همین دلیل داستان از اساس تکراری به نظر می‌رسد.

با این حال، سریال به دلیل بازی عباس جمشیدی‌فر و حسن معجونی، سرگرم‌کننده است. همکاری این دو بازیگر با احمد کاملاً موفق بوده و حتی با وجود تکراری بودن موقعیت‌ها و شوخی‌ها، حضورشان مخاطبان را به وجد می‌آورد. این وضعیت برخلاف سریال «شش ماهه» مهران مدیری است که در آن، مدیری نتوانسته بود از امکانات به درستی استفاده کند و سوژه‌ای معمولی را به اثری استاندارد تبدیل کند.

آقاخانی پس از فصل آخر «نون خ»، هوشمندانه عمل کرد و اثری با فضایی جدید به مخاطبانش ارائه داد. «اسباب زحمت» هرچند تا اینجا چندان امیدوارکننده نیست و نمی‌تواند نقطه عطفی در کارنامه این کارگردان باشد، اما حداقل اثری شرافتمندانه است که به مخاطبانش توهین نمی‌کند.

سریال «اسباب زحمت» به کارگردانی سعید آقاخانی ویژه شب‌های ماه مبارک رمضان ساخته شده و هر شب ساعت 22 از شبکه یک پخش می‌شود.